
Być wędrownikiem to nia mała sztuka, a dostępna tylko dla tych, którzy posiadają prawdziwie harcerską postawę. Wędrownikowi nie wystarczy znajomość miejsca zamieszkania, wędrownika ciekawi świat, wędrownik, patrząc w swą przyszłość, pragnie odnaleźć własną ścieżkę. Wedrowanie to znacznie więcej niż przemierzanie kilometrów czy wytrwałość fizyczna. To sztuka wchłaniania życia, które nas otacza, to oczy i uszy otwarte, to tajemnica współodczuwania przyrody i człowieka. ędróką nie będzie przyspieszony tupot nóg, nadmiar krzykliwego humoru, lecz właśnie cisza wśród ciszy lasu, skupienie wobec wchodów czy zachodów słońca. To wyczucie wędrownik łatwo odszuka w sobie.
W wyjątkowym dniu, jakim jest 29 lutego, co cztery lata obchodzimy Wasze święto. Dzisiaj są "imieniny zucha" - każdego z Was - najmłodszych członków Związku Harcerstwa Polskiego.
Strona 1 z 2